Τετάρτη, 21 Απριλίου 2010

H ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ


To μικρό χωριό φάνταζε ξεκομμένο από τον γύρω κόσμο , ξεχασμένο από Θεό και ανθρώπουs έτσι που ήταν σκαρφαλωμένο , γατζωμένο θα έλεγεs , πάνω στο λόφο , στο κέντρο του δάσουs
Το ρολόϊ τηs παλιάs εκκλησίαs πάσχιζε να διαπεράσει τον ήχο του μέσα από μιά γαλακτόχρωμη ομίχλη που κάλυπτε τα πάντα . Εσερνε τουs κουρασμένουs δείχτεs του πάνω από τουs κατοίκουs του μικρού χωριού και με τρία μακρόσυρτα χτυπήματα δήλωνε τον θάνατο τηs τρίτηs μεταμεσονύχτιαs ώραs . Ενα άτονο χαμόγελο μιάs άρρωστηs σελήνηs τύπωνε φρικιαστικέs κατάρεs στουs υγρασιασμένουs τοίχουs , υποφωτίζονταs τον δηλητηριόδη κισσό που κεντούσε το σπιτάκι τηs Φρέντιαs .


Η μικρή Φρέντια δεν είχε ζήσει πάνω από δεκαέξι καυλοκαίρια . Ο ήλιοs είχε δωρίσει χρυσό στα μαλλιά τηs και η θάλασσα είχε προσφέρει αγνό γαλάζιο στα μάτια τηs .


Ο δολοφόνοs ξεφύσηξε την ανυπομονεσία του στον υγρό αέρα και πάλεψε με την ομίχλη σε μιά προσπάθεια προσανατολισμού .


Η Φωνή του αίματοs τον καλούσε . Η Φωνή του αίματοs ! Τον έσπρωχνε στο αποτρόπαιο ! Γεμάτη δίψα ! Την άκουσε και κατάλαβε . Επρεπε να ψάξει ! Επρεπε ! Αδύνατο να πράξει διαφορετικά .


Γύρω από το χωριό απλώνεται ένα δάσοs χιλίων μύθων .
Εκεί , σ'ένα ξέφωτο που σφίζει από ανεμώνεs , η μικρή παιδούλα Τασούλα παίζει με τον φουσκωτό κούκλο που τηs χάρισε η νονά τηs δυό μέρεs πριν και θαρρεί ότι έχει για συντροφιά τον αυτοκράτορα των μαγεμένων νάνων . Αφαιρεί από το κορμί τηs το διάφανο Μπεϊμπυ-Ντολλ τηs
και πέφτει ολόγυμνη να κολυμπήσει στον ωκεανό τηs δροσιάs που αναβλύζουν οι βελλούδινεs ανεμώνεs .

Η ομίχλη δεν έχει καταφέρει να περάσει τα αιωνόβια δένδρα .
Το σκοτάδι τηs νύχταs δεν φοβίζει την θαρραλέα Τασούλα . Εκατομμύρια πυγολαμπίδεs τηs κρατούν συντροφιά φωτίζονταs τα αθώα παιχνίδια τηs που κάνει με την κλειτορίδα τηs . Ιππεύει το φουσκωτό κούκλο τηs , χαϊδεύεται , τον φιλά παντού και φθάνει σε απανωτούs κολπικούs οργασμούs .


Ο Δολοφόνοs , πίσω από το ξεροκουφαλιασμένο δένδρο έχει ήδη διαλέξει το θύμα που θα καταλαγιάσει τη φωνή του αίματοs που τον οδηγεί .
... Και Φανερώνεται ξαφνικά !!!

Η αγνή παιδούλα Τασούλα , ξεβιδώνει την παρθενιά τηs , την τυλίγει προσεχτικά ( Κάτι που έχει κάνει πολλέs φορέs ) και την κρύβει στη χλόη για να έχει υγρασία . Υστερα , τρέχονταs , προσπαθεί να βρει προστασία στην αγκαλιά του φουσκωτού κούκλου τηs . Αλίμονο όμωs ! Είναι πολύ αργά για σωτηρία και δεν υπάρχει κανείs ν' ακούσει τα κλάμματα και τιs ικεσίεs τηs μικρήs που πνίγονται από την αβυσσαλέα λύσσα του τέρατοs . Σα σύννεφο κακόβουλο , τυλίγει τη μικρή Τασούλα , την παραχώνει σ' ένα σάκκο κι αρχίζει να τον στριφογυρνάει γρήγορα με μεγάλουs κύκλουs γιά ένα τέταρτο περίπου . ( Μπορεί να ήταν και μισάωρο . )


Επειτα ανοίγει το σάκκο . Η Τασούλα βρίσκεται πλέον παραδομένη στον ίλλιγγο τηs ζαλάδαs ανήμπορη να αντιδράσει , ανήμπορη να κινηθεί . Εχει πλέον χάσει την αίσθηση τηs ισορροπίαs ώστε να μπορέσει να σταθεί στα πόδια τηs . Μονάχα τα ορθάνοιχτα από τη φρίκη μάτια τηs μπορούν ν' ακολουθήσουν τιs κινήσειs του Μανιακού Δολοφόνου .
Αυτόs έχει ήδη ξεκουμπώσει το παντελόνι του και ο γιγαντιαίοs ανδρισμόs του τρομοκρατεί την αγνή παιδούλα . Στα χείλη του διαγράφεται ένα σαρδόνιο χαμόγελο και αρπάζονταs τον φουσκωτό κούκλο τον βιάζει πολλάκιs .Το βλέμμα τηs μικρήs υγραίνεται . Εναs κόμποs τηs σφίγγει το λαιμό . Τρέμει σύγκορμη . Τώρα πλέον το ΤΕΡΑΣ στέκεται σαν κακόs οιωνόs πάνω τηs . Τηs ανοίγει το κρανίο με ένα τιρμπουσόν και ρουφάει το μυαλό τηs με ένα καλαμάκι .

ΜΜΜΠΠΠΡΡΟΥΥΥΥΥΥΥΦΦΦΦΦ !!!


Αφήνει το θύμα του να σωριαστεί άψυχο πάνω στο γρασίδι , το κοιτάζει με την απάθεια ενόs κτήνουs και παίρνει το δρόμο του γυρισμού προs το χωριό .

Στην κηδεία τηs Τασούλαs ελάχιστοι παρακολούθησαν τη νεκρόσιμη ακολουθία .
Μονάχα στενοί συγγενείs και κανα-δυό φίλοι . ( Α ! Ξέχασα ! Εκτόs από την Αναστασία , συμμετείχε και ο Γιώργοs Νταλάραs ! )




Ο λιγοστόs κόσμοs του χωριού φοβόταν και δεν ξεμύτιζε απο τη σιγουριά των σπιτιών του . Ο αργόσυρτοs ήχοs τηs καμπάναs του νεκροταφείου ανατρίχιαζε ακόμη και τουs πλέον ψυχροαίματουs . Στο καπηλιό " Ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΛΥΚΟΣ " η ατμόσφαιρα ήταν βαριά σαν ζεϊμπέκικο του Καζαντζίδη . Κανείs δε μιλούσε με κανένα . Κάθονταν σκυφτοί πάνω από τα ποτήρια τουs κοιτάζονταs με υποψία ο έναs τον άλλο .


Τρειs ημέρεs πέρασαν που φάνηκαν αιώνεs σε όλουs

Ο ήλιοs έσβηνε , κάνονταs χώρο στη μάγισσα νύχτα που κάλπαζε προs το χωριό και το δειλινό εύρισκε την ΛΩΡΕΝΣ σε μία πολύ ιδιωτική στιγμή .

Ηταν το πιό όμοροφο πλάσμα του χωριού και η μορφή τηs πλούτιζε με πόθο τα όνειρα όλων των νεαρών του λόφου . Επαιρνε το λουτρό τηs μέσα στο μαρμάρινο μπάνιο τηs , ενδεδυμένη μονάχα μ' ένα Ροζ φιόγκο που συγκρατούσε τουs βοστρύχουs τηs , ενώ αγγέλων φωτοστέφανα έπεφταν μέσα στη μπανιέρα τηs και θρυμματίζονταν σκορπίζονταs αστερόσκονη στο απονήρευτο πρόσωπό τηs .




Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ έκανε πάλι αισθητή την παρουσία τηs .
" ΞΥΠΝΑ ! ΞΥΠΝΑ ! ΝΑ ΜΕ ΥΠΗΡΕΤΗΣΕΙΣ ! " " ΞΥΠΝΑ ! ΞΥΠΝΑ ! ΑΧΡΕΙΕ ! "

Ο ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ σηκώνεται , σέρνεται σα δαιμονισμμένοs στο πάτωμα , χτυπιέται βυθισμένοs σε επιληπτική κρίση , σκοντάφτει και γκρεμοτσακίζεται χίλιεs φορέs μπροστά από τη φωνή που τον διατάζει , προσπαθεί να συγκρατηθεί , μα είναι μάταιο .
Αφρίζονταs , βγαίνει στο δρόμο , τυλίγεται με το σούρουπο , περνά μακριά από το παλιό καμπαναριό τηs εκκλησίαs λεs και σκιαζώταν κάτι , και πλησιάζει στο σπίτι του ανυποψίαστου θύματοs .



Δρασκελίζει το χορταριασμένο μονοπάτι και σέρνει τα διεστραμένα του ένστικτα έωs το μπάνιο .
Μισανοίγει την πόρτα δίχωs θόρυβο και παρακολουθεί το αιθέριο πλάσμα που πλατσουρίζει στη μπανιέρα .

- Γύρω τηs εκατοντάδεs παπάκια κολυμπούν παιχνιδίζονταs , κοτσιλίζονταs συνεχώs το νερό εντόs του οποίου νίβεται η ΛΩΡΕΝΣ .

Με μία ξαφνική κίνηση , το ΚΤΗΝΟΣ , ανοίγει την πόρτα . Τηs αρπάζει το κεφάλι και τηs το χώνει μέσα στη μπανιέρα .

... Πνιγόταν ! Το ένιωθε ! Σπαρτάριζε στη μπανιέρα τηs !

...Και βρεχόταν ο ροζ φιόγκοs . Μπούκωνε το στόμα τηs με κοτσιλιέs , υγραίνονταν τα σωθικά τηs με σαπουνάδεs , τηs κοβόταν η αναπνοή , τα μάτια τηs γούρλωναν , έσβηνε , έτρεμε ,
ετριζε ,ταραζόταν σύγκορμη , ψυχοραγούσε , έναs υγρόs ρόγχοs γέμιζε το λαρύγγι τηs . Τηs βουτά πάλι το κεφάλι στη μπανιέρα , την αφήνει να αναπνεύσει γιά λίγο , την ξαναβουτά πάλι , τηs δίνει πάλι χρόνο , την ξαναβυθίζει . Πάλι ! Πάλι ! Πάλι !!!

... Και ξαφνικά ! Ο αέραs ! Η ελπίδα ! Ο λυτρωμόs !

Ο ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ διστάζει και πισωπατά . Σκοντάφτει πάνω σε κάτι ξυχρό . Ενα Ψυγείο ! Εκατοντάδεs κουτσομούρεs τον κοιτούν κατάμουτρα , δεκάδεs χταποδοπλοκάμια τον τυλίγουν πατόκορφα , μία σαλάτα από μπρόκολα του προσγειώνεται στη μούρη του και αρπάζονταs μία πατατοσαλάτα την καρφώνει με δύναμη πάνω στο κορμί τηs άτυχηs νεαρήs .




Τα μάτια τηs , σβώλοι φρίκηs , στο σκοτάδι του εγκλήματοs , ατενίζουν την σάγωμα του ΔΟΛΟΦΟΝΟΥ . Το αίμα ρέει άφθονο , ποτίζει τα σκαλοπάτια του σπιτιού τηs σχηματίζονταs κατακόκκινουs μαιάνδρουs που οδηγούν σε εκατόμβεs αιματηρήs πλημμύραs .

Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ γελά θριαμβευτικά και ζωγραφίζει ένα μακάβριο πορφυρό πίδακα στα πλάκάκια του μπάνιου . Η δίψα είχε παραμερίσει το δισταγμό .


Ο Ροζ φιόγκοs μουλιάζει στο πυχτό υγρό , ενώ το ΚΤΗΝΟΣ τεμαχίζει το άψυχο πλέον κορμί , τηs νεαρήs ΛΩΡΕΝΣ με μιά καλοτροχισμένη φέτα Μουρταδέλαs . Οι κινήσειs του είναι άμεσεs κια υπολογιστικέs .

Μέσα στη μπανιέρα με το θολό πλέον νερό , ο δεξιόs μαστόs τηs πλέει προs τ' αριστερά , ο αριστερόs τηs μαστόs πλέει προs τα δεξιά , ενώ το παχύ τηs έντερο με τον πρωκτικό σφριγκτήρα κρέμεται από το σιφόνι τηs μπανιέραs .




Το ΚΤΗΝΟΣ έφαγε ! Ικανοποιημένο από το υπέροχο γεύμα , - Ηταν πολύ τρυφερό το κρέαs τηs Λώρενs , - και δίψασε . Αδειάζει με μιά ρουφηξιά το νερό τηs μπανιέραs , αισθάνεται υπεροχοχότατα και τραγανίζει με περίσσεια ευχαρίστηση το τελευταίο κομματάκι συκωταριάs που έμενε γατζωμένο στο πώμα .





Ο καιρόs είχε αλλάξει .

Τώρα πιά σε κάθε σπίτι το τζάκι έκαιγε νυχθημερόν . Λευκέs νιφάδεs χιονιού πετάριζαν ζαλισμένεs σ' ένα τέρμονο ζιγκ - ζαγκ και κάτασπροs χιτώναs είχε καλύψει τα πάντα . Εγκλήματα . Ιχνη . Ψιθύρουs . Υποψίεs . Οι κάτοικοι ήταν κρυμμένοι στα σπίτια τουs . Φοβόντουσαν .

Ο μοναδικόs ήχοs που ακουγόταν ήταν ο θόρυβοs από τιs πατερίτσεs του " Γέρο - Τσιανίκα " πάνω στιs χιονισμένεs πλάκεs του λιθόστρωτου δρόμου .
Τάκα ! Τούκα ! Τάκα ! Τούκα ! Τάκα ! Τούκα !
Εσερνε το κουτσό βήμα του , ενώ η μεθυσμένη ανάσσα του ζωγράφιζε σπιράλ από αχνούs στον παγωμένο αέρα , οδεύονταs στο μοναδικό καπηλιό του χωριού .
" ΤΟΝ ΚΟΚΚΙΝΟ ΛΥΚΟ " .

Τουλάχιστον εκεί θα τον κερνούσαν ένα πετρέλαιο Σάουθερν σ΄αντάλλαγμα μιάs χιλιοειπωμένηs
Metall ιστορίαs .


Μιά γριά , ( Η Νικολέτα , πρώην λογίστρια και νυν διαλογίστρια ) με γκρίζα τριμμένα ρούχα , που κουβαλούσε ξύλα πάνω στην καμπούρα τηs φάνηκε στο βάθοs του δρόμου . Μία σκούρα εφιαλτική φιγούρα που βεβήλωνε με τιs αργέs κινήσειs τηs το άσπιλο λευκό του τοπίου .

Ο γέρο - Τσιανίκαs κοντοστέκεται για μιά στιγμή , μουρμουρίζει μιά βρισιά και χώνεται βιαστικά στο σκοτάδι .
Περνά απο το σπίτι τηs Λώρενs , και περιεργάζεται με ατάραχο βλέμμα τα νεκρικά στέφανα που κοσμούν την πόρτα του εγκλήματοs . Καμμία έκφραση δεν αλλοιώνει το ανάγλυφο τηs μορφήs του . Προχωρεί και φθάνει έξω από την πόρτα του " ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΛΥΚΟΥ " . Την σπρώχνει με μιά κλωτσιά , κι εκείνη ανοίγει μ' ένα βαθύ ανατριχιαστικό μακρόσυρτο ήχο . Γκρρρρρρρρρρρρρρ !
Ξεροβήχει ηχηρά και χτυπώνταs δυνατά την πόρτα γιά να κλείσει , βρονχίζει προs το μπαρ .
" Στουs δαίμονεs που σαs δέρνουν . Ποιόs θα με κεράσει ? "

Οι λιγοστοί θαμώνεs σφιχτοσφίγγονται στα ρούχα τουs και και χαμηλώνονταs το βλέμμα κοιτάζουν χωρίs να βλέπουν , τα σημαδεμένα από το σαράκι τραπέζια που φιλοξενούν τιs κούπεs από το κρασί τουs .

Από το βάθοs του δάσουs ακούστηκε το σιριχτό ουρλιαχτό ενόs καυλωμένου τσακαλιού σε στύση και ο ουράνιοs θόλοs άγγιζε τη Γη με τα άκρα του λευκού σαβάνου του .


" Καταραμένο χωριό . " Λέει .
" Καταραμένο " .
"Το Αίμα ! Το Αίμα ! Αν το γευθείs μιά φορά , τότε θα μάθειs ότι δεν θα' ναι η τελευταία ! Το Αίμα ! "
Οι θαμώνεs του ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΛΥΚΟΥ ανασκίρτησαν . Κινήθηκαν ύποπτα .
Σηκώθηκαν από τα τραπέζια τουs πλησιάζονταs τον ανάπηρο γέρο .

" Πίσω . Πίσω . Πίσω κακομοιριασμένα πλάσματα . "
Σηκώνει τιs πατερίτσεs του και ένα κοντοσούβλι που είχε παραμάσχαλα και χτυπά τον πρώτο χωριανό που τον είχε πλησιάσει . Κανείs δεν τόλμησε πλέον να ζυγώσει τον μαινόμενο ανάπηρο . Κάθησαν στα τραπέζια τουs σαν βουβέs κούκλεs .

( Δε σαs περιγράφω πωs και που έβαλε το κοντοσούβλι στον πρώτο χωριανό ! Απλά νομίζω ότι πόνεσε λίγο . Ηταν και μεγάλο το κοντοσούβλι . )



" Το Αίμα ! Το Αίμα ! "

Τώρα η φωνή του Γέρου Τσιανίκα ήταν σβησμένη .
" Η δίψα για αίμα δεν έχει καταλαγιάσει ακόμη . Αλίμονό σαs . "
Βρυχάται μία ακατάλυπτη βρισιά και στριμώχνει το κορμί του σε μιά γωνιά δίπλα στο τζάκι .



Μία νύχτα φρίκηs είχε περάσει .
Το πρωί , βρίσκει το μικρό χωριό βυθισμένο στο παγωμένο πάπλωμα του χιονιού και οι καμινάδεs των σπιτιών μοιάζουν να φτύνουν θυμωμένεs καπνό ενάντια σ ' ένα ουρανό που τουs κρύβει τον ήλιο .


Ο ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ , αυτόs ο μαύροs άγγελοs του τρόμου , τρυπωμένοs στη σιγουριά τηs κρυψώναs του , αισθάνεται να δονείται από μία ακατάσεχτη επιθυμία . Του λείπει κάτι . Μετά από δύο φόνουs , νιώθει πλέον κενόs . Εξαντλημένοs . Η Φωνή του Αίματοs τον έχει εγκαταλείψει . Δεν την ακούει πλέον . Τοποθετεί στα αυτιά του δύο μπάφουs , αλλά και πάλι δεν ακούει τίποτα . Αλιμονο ! Μονάχα οι ψίθυροι του χωριού υπήρχαν δίπλα στα αυτιά του .



Αλλη μιά νύχτα περιπέρασε σα να βιαζόταν και το σκοτάδι άρχιζε να αγκαλιάζει το σπιτάκι τηs Φρεντούλαs . Η ανύποπτη παιδούλα χτενίζει με μία οδοντόβουρτσα τιs τριχίτσεs του ζουμερού αιδοίου τηs , κάθεται ανακούκουδα και σιδερώνει προσεκτικά μία μία τιs σερβιέτεs τηs .Οι παρθενικέs μασχάλεs τηs φεγγοβολούν ουράνιουs θόλουs τρυφερήs αγνότηταs . Κάνει χαλάουα στη ΜΠΑΡΜΠΥ τηs , κι αφού τελειώνει , τηs ξεριζώνει βίαια το κεφάλι με μιά απότομη κίνηση , τηs καρφώνει ένα κοφτερό ψαλίδι στα μάτια και το πετά πάνω στα αγκάθια του αγριοκισσού που σκαρφάλωνε στον τοίχο του σπιτιού τηs. Η Ανωμαλιάρα . Ο κισσόs ήταν κουκλοκεφαλοφάγοs !!!


Στο καπηλιό του ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΛΥΚΟΥ , η φωτιά έχει δυναμώσει στο τζάκι σκορπώνταs πύρινεs αναλαμπέs στα μάτια του γέρο-Τσιανίκα . Σήμερα είχε έρθει από νωρίs στον ΚΟΚΚΙΝΟ ΛΥΚΟ .
Εναs κόμποs σφίγγει το λαρύγγι του και τα χέρια του αρχίζουν να παίζουν μ' ένα άγνωστο τρεμούλιασμα πάνω στο ξύλινο τραπέζι . Αδειάζει με μιά ρουφηξιά την κούπα του και χωρίs να χαιρετίσει , σέρνει το μεθυσμένο βήμα του προs την πόρτα πολτοποιώνταs ένα έντομο που κρυβώταν στη γωνία , και βγαίνει στο δρόμο βρίζονταs το Θεό . Κανέναs δεν τόλμησε να σηκώσει βλέμμα πάνω του .


Απόκοσμη παγωνιά τυλίγει τον αέρα ξυπνώνταs τα πνεύματα γιά μία ακόμη τελετή πάνω στο λόφο .


" ΞΥΠΝΑ ! ΞΥΠΝΑ ! Σήκω να με υπηρετήσειs ."

" ΞΥΠΝΑ ! "

Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ είναι δυνατή ! Και ωθεί τον δολοφόνο στο έγκλημα .
Σηκώνεται , ανακτά τιs δυνάμειs του και βγαίνει στο δρόμο . Τοίχο - τοίχο προχωρά , σκιά ανάμεσα στιs σκιέs , όταν ξάφνου ακούει τον κουτσό μεθυσμένο ήχο από τιs πατερίτσεs του Τσιανίκα . Αφήνει τον ανάπηρο να τον προσπεράσει δίχωs να τον πειράξει και κατευθύνεται προs το σπιτάκι τηs μικρήs ΦΡΕΝΤΙΑΣ .

Εξω από το σπίτι τηs παιδούλαs , το σκοτάδι πύκνωνε , και μαζί του πλησίαζε κι η κατάρα που ζύγωνε αθόρυβη στο δωματιό τηs .

Το ΤΕΡΑΣ , εισβάλει σαν εφιαλτικόs τυφώναs στην παρθενική κρεβατοκάμαρά τηs . Την αναγκάζει να υπακούσει . Οι κραυγέs τηs πνίγονται μέσα σε μιά λύσσα που δε γνωρίζει φραγμούs . Την παραχώνει ολόγυμνη στο σκάνερ του υπολογιστή τηs ( εκεί που έβλεπε τιs τσόντεs απο το YOU PORN ) και όταν η εικώνα εμφανίζεται στην οθόνη , κάνει " Μπλερ " και τραγανίζει με δέοs και τουs δύο λοβούs από τα αυτιά τηs . Με δύο ξαφνικέs αιλουροειδείs κινήσειs την βιάζει πολλάκιs και ανεπανορθώτωs .
Αμοιρη ΦΡΕΝΤΙΑ !!!
Το κτήνοs δεν ξεδίψασε όμωs !
Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ που τον είχε καλέσει ζητούσε φόνο .

Τα μάτια του τέρατοs είχαν ακούσει τη φωνή και είχαν πλημμυρίσει από αίμα . Αρπάζει το μαστίγιο με τιs επτά χταποδοουρέs , σκαμπιλίζεται μονάχοs του πολλάκιs και ασυστόλωs ( Είναι κρυφομαζόχα του κερατά ο ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ) και αφού μαστιγώνει βάναυσα το θύμα του , τυλίγει τη μία χταποδοουρά γύρω από το λαιμό τηs παιδούλαs και μετά τηs χώνει το κεφάλι μέσα σ' ενα Μπλέντερ που βρισκόταν δίπλα στο νεροχύτη .
Ωιμέ ! Το κορμί τηs ολάκερο πολτοποιείται σε μία δίνη διεστραμένηs ψυχοπάθειαs και η νύχτα χωνεύει άλλο ένα αποτρόπαιο έγκλημα μέσα στιs σκοτεινέs πτυχέs τηs .



Κεντρικό Νοσοκομείο περίπου τρακόσια χιλιόμετρα και εφτά τριπάκια μακρυά από το χωριό του λόφου .


TΡΕΙΣ ΝΕΚΡΟΤΟΜΙΚΕΣ ΑΙΘΟΥΣΕΣ ΑΝΟΙΧΤΕΣ .


Στην πρώτη :

ΤΑΣΟΥΛΑ :
"ΝΥΚΤΟΒΙΑ ΠΕΤΑΛΛΟΥΔΙΤΣΑ τηs συνομοταξίαsOLEOPTEROUS RANCIDOUS " που το πέταγμά τηs δεν πρόλαβε να χαρεί το άγγιγμα του αέρα . Τρελαμένη , έκανε Strammer κύκλουs γύρω από τιs λάμπεs που φώτιζαν τη νύχτα , προσπαθώνταs να κάψει τα φτερά τηs σε άγνωστουs ήχουs . Προτού να προλάβει να γευθεί το νέκταρ των λουλουδιών γεύθηκε το δηλητήριο του ΔΟΛΟΦΟNOΥ τηs .




Στη δεύτερη :

ΛΩΡΕΝΣ :


ΚΑΤΣΑΡΙΔΑ Σουηδικήs εισαγωγήs .
Μόλιs είχε βγει από τουs υπονόμουs , γιά να ανιχνεύσει το δύσκολο δρόμο τηs κουτσομούραs .


Στην τρίτη :

ΦΡΕΝΤΟΥΛΑ :


Νεαρή αλογόμυγα
τηs συνομοταξίαs " METALLOCOPROFILOYS ADIFAGOYS " με τα φτερά τηs ακόμη νεοσχημάτιστα . Μόλιs είχε παραβεί στο πέταγμα τα σύννεφα , μόλιs είχε βάλει καινούργιεs κάλτσεs . Ελάχιστα περιττώματα είχε γευθεί προτού να αντικρύσει το πρόσωπο του δολοφόνου τηs .



Πίσω στο χωριό , ο γέρο-Τσιανίκαs κλώτσησε το χιόνι μπροστά απο τα πόδια του , έβρισε ξανά δυο ακατάληπτεs φράσειs και χώθηκε γι άλλη μιά φορά στο γεμάτο καπνό και κρασίλα καπηλειό του ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΛΥΚΟΥ .



Κι ο ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ?




Κείτεται ! Με το στόμα παραλημένο σε μιά γκριμάτσα μογγολικήs ανικανοτηταs ,μακρυά από τη ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΑΙΝΑΤΟΣ που δεν την ακούει πλέον , ξεψυχώνταs σε μιά γωνιά ενόs χαλάσματοs , παραδίδονταs την ψυχή του στην κόλαση .




Ο ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ !!!

Ενα άδειο πλέον Σπρέυ ΕΝΤΟΜΟΚΤΟΝΟΥ " BAYGON " .

21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ (1967-2010) same shit diffrend day!!

21 απριλιου σημερα..
δοξα τον αλλαχ γλυτωσαμε απο τα τσιρκα..
αυτους τους καραγκιοζηδες τους βαλαμε φυλακη και
ησυχασαμε.(?)
Το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου
Κύριο άρθρο: Πραξικόπημα της 21ης Απριλίου
Στις 21 Απριλίου του 1967 και ενώ είχαν προκηρυχθεί εκλογές για τις 28 Μαΐου, αξιωματικοί του στρατού, υπό την ηγεσία του συνταγματάρχη Γεωργίου Παπαδόπουλου, και συμμετοχή του ταξίαρχου Στυλιανού Παττακού και του συνταγματάρχη Νικόλαου Μακαρέζου κατέλαβαν την εξουσία με πραξικόπημα.
Έχοντας εξασφαλίσει περίπου 100 τεθωρακισμένα στην περιοχή της πρωτεύουσας, οι πραξικοπηματίες κινήθηκαν τα ξημερώματα της 21ης Απριλίου και κατέλαβαν αρχικά το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Στη συνέχεια έβαλαν σε εφαρμογή το σχέδιο έκτακτης ανάγκης του ΝΑΤΟ με κωδικό Σχέδιο Προμηθεύς, με αποτέλεσμα να κινητοποιηθούν όλες οι στρατιωτικές μονάδες της Αττικής. Το συγκεκριμένο σχέδιο προορίζονταν για την αναγκαστική ανάληψη εξουσίας από το στρατό με σκοπό την εξουδετέρωση κομμουνιστικής εξέγερσης, σε περίπτωση που εισέβαλλαν στην Ελλάδα δυνάμεις του Σοβιετικού Στρατού[6]. Ο έμπιστος του βασιλιά αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού, στρατηγός Γ. Σπαντιδάκης, αντικαταστάθηκε από τον Οδυσσέα Αγγελή. Ο Αγγελής κάνοντας χρήση του νέου του αξιώματος έδωσε εντολή στο Γ' Σώμα Στρατού στη Θεσσαλονίκη να εφαρμόσει το Σχέδιο Προμηθεύς σε όλη τη χώρα.
21 απριλιου 2010!!
43 χρονια μετα¨η τζουλια αλεξανδρατου
παρακαλαει να βρεθει στον φυσικο της χωρο(βουλη).
Κάνοντας πράξη τα όσα σχεδιάζω να κάνω, θα ξεκινήσω περιοδεία σε όλον τον κόσμο για συναντήσεις με ξένους ηγέτες, ώστε να προάγω τον ελληνικό τουρισμό και τα αγαθά της Ελλάδας. Θέλω να πείσω σημαντικές προσωπικότητες να κάνουν επενδύσεις στη χώρα μας, βοηθώντας στην αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης. Θέλω να κινηθώ στα βήματα της Μελίνας Μερκούρη. Επίσης, από σήμερα θα παρεμβαίνω στα όσα απασχολούν την καθημερινότητα με δηλώσεις που θα δίνουν και το πολιτικό στίγμα. Έτσι, η πρώτη μου δήλωση αφορά στον εντοπισμό γιάφκας του Επαναστατικού Αγώνα, αλλά και στην αύξηση του ποσοστού της ανεργίας στο 11,3%».
Απ’ τη μια όλοι αισθανόμαστε ανακούφιση για τον εντοπισμό της γιάφκας του Επαναστατικού Αγώνα. Η τρομοκρατία, όποια μορφή και να έχει είναι οδυνηρή και πληγώνει όχι μόνο εμάς, αλλά και τη δημοκρατία. Η Τζούλια Αλεξανδράτου τις τελευταίες μέρες αισθάνεται στο πετσί της την τρομοκρατία που πηγάζει απ’ όλους εκείνους που τη θεωρούν εύκολο στόχο, για να αναδειχθούν όμως οι ίδιοι. Η Τζούλια έχει βιώσει αυτή τη μορφή τρομοκρατίας ακόμη και από πολύ στενούς της ανθρώπους και έχει καταφέρει, ως άλη αντιτρομοκρατική να την εξαρθρώσει.

Απ’ την άλλη πλευρά, όλοι εμείς και κυρίως οι νέοι, αισθανόμαστε να απειλούμαστε ολοένα και περισσότερο απ’ την μάστιγα της ανεργίας. Η Τζούλια Αλεξανδράτου που εργάζεται από πολύ μικρή και καταφέρνει να συντηρείται μόνη της, δίχως να επιβαρύνει κανέναν, προτείνει όλοι οι οικονομικά ισχυροί του τόπου μας να προκηρύξουν διαγωνισμό ιδεών και προτάσεων για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, γύρω απ’ τον τουρισμό και την αξιοποίηση της φυσικής ομορφιάς της χώρας μας.

Καλεί δε την Πολιτεία να χρηματοδοτήσει άμεσα αυτές τις νέες ιδέες που μπορούν ακόμα και να αφορούν σε γυρίσματα, ναι ταινιών dvd, με στιγμές από την καθημερινότητα και τη φιλοξενία των Ελλήνων που θα διανεμηθούν δωρεάν σε όλο τον κόσμο μέσω αεροπορικών εταιριών. Η Τζούλια Αλεξανδράτου προτίθεται να αναλάβει αφιλοκερδώς στην καλλιτεχνική επιμέλεια όλων αυτών των dvd».
ο καρατζαφερης τα πηρε στο κρανιο στη βουλη και δηλωσε
οτι δυο τρεις χιλιαδες φωναζουν για τα σκληρα μετρα της
κυβερνησης και 200 χιλιαδες αγορασανε το dvd της τζουλιας.
Να του θυμησω βεβαια οτι το λαος ειχε στα ψηφοδελτια του
την εφη σαρρη(πολιτιστικο συμβολο της χωρας)..
κατα τα αλλα, ο μεγαλος , ο ανυπερΒΛΗΤΟΣ
μπουμπουκος,(η αλλιως,αδωνις)θελει να κατεβει για δημαρχος
ΑθΗΝΩΝ!!!
δεν υπολογισε ομως το μεγαλο εμποδιο που ακουει στο ονομα
ηλιας ψινακης (θελει και αυτος τον δημο).
(την γαμησαμε μαγκες).
ΥΓ. πιστευει ακομα κανεις οτι
ο μαζιωτης και η παρεα του(οι πυρηνες της φωτιας)
ειναι το προβλημα της χωρας?
ολα τα αλλα πανε καλα ?
τωρα δεν υπαρχει τρομοκρατια?
αυτοι που κατακλεβουν τον κοσμο 35 χρονια
ειναι ολοι φυλακη?
ολοι αυτοι γιατι δεν λεγονται τρομοκρατες?
στη δικη του γρηγοροπουλου πανε ολα καλα?
γιατι τα μμε δεν το εχουν πια σαν θεμα?
μηπως κατι μας κρυβουν?
τον βασικο μαρτυρα (17 χρ) γιατι τον παρακολουθει
η αστυνομια καθε μερα?
γιατι αρνηθηκε να παει να καταθεσει?
ΖΗΤΩ Η ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΛΛΑΣ!
ΖΗΤΩ Ο ΚΟΥΓΙΑΣ!
ΖΗΤΩ Ο ΧΡΥΣΟΧΟΙΔΗΣ!
ΖΗΤΩ ΤΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΜΜΕ!!(ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ!!)
ΡΕ ΑΝΤΕ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΜΑΛΑΚΕΣ!