Παρασκευή, 15 Ιουλίου 2011

ΞΑΝΑ !!! ΞΑΝΑ !!!


Ξανά ! Ξανά !
Πες μου τις λέξεις που θα σημάνουν
την αναγέννηση ενός υπέροχου κόσμου .

Μισώ τη δουλειά μου
γιατί για να δουλεύω δεν γεννήθηκα .
Τεμπέλης για τα Πάντα
και τα πάντα αρνήθηκα .

Απατούσα τον κόσμο
και τον εαυτό μου .
Ποτέ δεν ήξερα τι χρώμα ρούχα θα φορούσα
στην κηδεία του κόσμου μου .

Πλησιάζω κοντά σε όλη αυτή τη θλιβερή ιστορία
αλλά δεν την καταλαβαίνω .

Ξανά ! Ξανά ! Ξανά !



... Κι Εσύ !

Μην καθίσεις πάνω στο στρώμα του φεγγαριού ,
φωτιά θα πέσει .
Μην τυλίξεις το σώμα σου
με το ύφασμα που τυλίγει τον ύπνο σου .


Μην αναστενάξεις δίχως να κινείσαι
μην κοκαλώσεις το σάλιο σου
ενώ τα χείλη σου σαλεύουν
Μην φορέσεις τον μανδύα των φρουρών
που φοβισμένοι κρύβ0νται στα όνειρά σου .

Μην ξαγρυπνάς
στις στριγκλιές για κάτι μη πολύτιμο .
Μην κοιμηθείς
με δικές μου διαταγές , πριν ακούσεις τις κατάρες μου .

Μην πας στους παγωμένους άγριους τόπους
προτού μπορέσεις να βοηθήσεις εσένα .


Μην το κάνεις
γιατί απλά εγώ θα απορήσω
γιατί το έκανες !!!

Ξανά και Ξανά !